Szybkie warunki

W języku angielskim istnieją różne czasy warunkowe, od 0 do 3. Ludzie często mylą się podczas nauki czasów warunkowych lub nie odpowiadają na pytania warunkowe we właściwy sposób.
Zdania warunkowe wymagają zdania warunkowego (lub klauzuli if) oraz zdania wynikowego lub głównego.

Warunkowe 0

Warunek 0 jest najprostszy do wyjaśnienia.
"Jeśli to, to tamto"
Na przykład, jeśli włożysz ręce do wody, zamoczą się. Jest rzeczowe, stwierdzając, co dzieje się normalnie. Jest w całości utworzony z użyciem czasu teraźniejszego prostego.

Pierwszy warunek

Pierwszy tryb warunkowy zaczyna się od czasu teraźniejszego prostego przed użyciem will/ won't + czasownik.
Jeśli present simple, podmiot będzie/nie będzie czasownika.
Używamy go do określenia oczekiwanego wyniku warunku.
Na przykład: "Jeśli będę codziennie ćwiczyć, będę w formie" lub "Jeśli będę wstawać na czas, nie będę się spóźniać".

Drugi warunek

Drugi tryb warunkowy dotyczy sytuacji hipotetycznych. Moim ulubionym przykładem jest loteria. Drugi tryb warunkowy tworzymy w następujący sposób:
Jeśli w czasie przeszłym prostym, podmiot byłby bezokolicznikiem
"Co byś zrobił, gdybyś wygrał na loterii (lub na przykład milion dolarów)?".
"Gdybym wygrał na loterii, kupiłbym duży dom".
Sytuacja jest wyimaginowana, a nie rzeczywista, ale łatwo ją pomylić z trzecim trybem warunkowym.

Trzeci warunek

Trzeci warunek skupia się na żalu z przeszłości.
Forma jest nieco trudniejsza do nauczenia:
Jeśli past perfect, podmiot would + imiesłów bierny
"Gdybym pracował ciężej, dostałbym awans".

Pytania i przeczenia wpływają na szyk zdania, jak wszystko inne w języku angielskim, więc pamiętaj o tym!