
Benim adım Caio ve ISI Dublin'de Brezilyalı bir öğrenciyim. Başka bir ülkeye taşınmanın büyük bir zorluk olduğuna inanıyorum. Her şey farklı: insanlar, şehir, dil.
İrlanda'ya geldiğimde hiç İngilizce bilmiyordum. Bazen diğer öğrencilere bakıp şöyle düşünüyordum:
"Vay canına... Çok hızlı öğreniyorlar ve ben hâlâ temel bilgilerdeyim."
Ama zamanla çok önemli bir şeyi anladım:
Her insan farklıdır. Her öğrencinin kendi hikayesi vardır.
Bazıları gelmeden önce İngilizce öğrenmiş. Diğerleri zaten çok fazla müzik dinledi ve şarkı sözlerini tercüme etti, diğerleri video oyunları oynadı ve dille temas kurdu. Ve bazıları (benim gibi!) sıfırdan başladı.
Bazı öğrenciler çok çalışıyor, bazıları sadece ders çalışmaya odaklanabilecek kadar şanslı, bazıları ailelerini özlemekle uğraşıyor ya da yeni bir hayatta kendilerini keşfediyor.
Herkesin farklı bir hayatı ve farklı bir geçmişi vardır.
O yüzden kendinizi kıyaslamayın. Sadece elinizden gelenin en iyisini yapın. Her seferinde bir gün.
Kendilerini gergin veya "geride" hisseden Brezilyalı sınıf arkadaşlarımla buna benzer konuşmalar yaptım. Daha sonra, bazıları bana kendilerini daha hafif, daha rahat hissettiklerini ve hatta bazılarının kendilerine bu kadar baskı yapmayı bıraktıkları için daha iyi işler bulduklarını söyledi.
Bu teşekkürleri duymak beni gerçekten mutlu ediyor.
Bazen tek ihtiyacımız olan şey birinin bize hatırlatmasıdır: her şey yolunda.
Eğer zaten buradaysanız, cesursunuz demektir. Büyük bir karar verdiniz. Değişime "evet" dediniz.
Güçlüsünüz. Öğreniyorsunuz. Kendi hızınızda büyüyorsunuz.
Konuşmak mı istiyorsunuz? İçinizi dökmeniz veya hikayenizi paylaşmanız mı gerekiyor? 💌 Bana Instagram'dan mesaj gönderin: @caio_nunes97 Sizden haber almak isterim!
