Witamy z powrotem w najlepszej i najgorszej Irlandii na ekranie! W tej serii będziemy rozmawiać o dobrych i złych reprezentacjach Irlandii w filmie i telewizji. Niezależnie od tego, czy chodzi o kulturę, historię, czy tylko akcenty, ta seria da ci dobry pogląd na to, dlaczego kochamy i nienawidzimy filmów i programów o nas.
Ostatnim razem rozmawialiśmy o całkiem niezłych projektach, okazywaniu miłości do naszej historii i typach ludzi, na których można się natknąć.
Tym razem nie tak bardzo. Oto pierwsza część najgorszej listy. Ale zacznijmy delikatnie... i być może kontrowersyjnie, w zależności od własnej opinii.
1) What If (2013)

Ok, tak, jestem wredny. Lubię "What if?", to słodki, zabawny, uroczy mały film o zmaganiach z przyjaźnią z osobą, z którą chciałbyś się umówić. Występy są naprawdę dobre (zwłaszcza Adam Driver jako współlokator Daniela Radcliffe'a), żarty działają i ogólnie jest to po prostu fajny film.
Dlaczego więc znalazł się na tej liście? Mniej więcej w połowie filmu Chantry (grana przez Zoe Kazan) i jej narzeczony odwiedzają Dublin podczas podróży służbowej. To typowy, turystyczny widok na miasto, pokazujący wszystko, co wszyscy dobrze znają, ale nic złego. Jak dotąd, tak normalnie. I wtedy to się dzieje. Para wybiera się na "spokojnego drinka" z przyjaciółmi i trafiają do... Temple Baru. Jakimś cudem udaje im się znaleźć jedyny pub w Temple Bar, o 20:00 z łącznie 7 osobami, gdzie mogą spokojnie zrelaksować się przy barze.
Kłamstwa. W Temple Bar nie ma czegoś takiego jak "spokojny drink". To walka o przetrwanie. Możesz przewrócić oczami na turystykę, ale twoje brwi z pewnością uniosą się na koncepcję "relaksu" w Temple Bar w nocy... mimo to powinieneś obejrzeć film, jest całkiem niezły.
2) Gangi Nowego Jorku (2002)

Ach "Gangi Nowego Jorku", mogłeś być świetny. Miałeś wszystko: legendarnego reżysera (Martin Scorsese), genialny czarny charakter (Daniel Day Lewis) i oczywiście duży budżet. Ale niestety, byłeś po prostu ok.
Fabuła jest dość normalna dla filmów Scorsese, śledzimy powstanie i upadek różnych gangsterów w Nowym Jorku w XIX wieku, kiedy miasto było kontrolowane przez różne grupy, które walczyły ze sobą. Jest całkiem nieźle, Daniel Day Lewis grający Billa "Rzeźnika" jest świetny, a walki stają się intensywne i dość niepokojące w niektórych momentach. Problemy naprawdę zaczynają się od 1) przedstawienia "walczących Irlandczyków" i 2) występów Leonardo DiCaprio i Cameron Diaz.
W ciągu zaledwie kilku pierwszych minut mamy wszystkie stereotypy; wszyscy Irlandczycy upijają się i biją, machają krzyżami, odprawiają nabożeństwa i są okradani przez dzieci. Przyznam jednak, że ten film jest na tyle fantastyczny, że można zignorować niektóre naprawdę złe elementy. Największym problemem są akcenty DiCaprio i Diaz w całym filmie, co niestety będzie problemem w wielu filmach z tej serii. DiCaprio jest prawdopodobnie najgorszy, a ponieważ jest narratorem filmu, nie da się od niego uciec. Brzmi jak dziecko zachowujące się jak Irlandczyk w szkolnym przedstawieniu. Nie mam pojęcia co się stało, ale jest po prostu okropny. Ponadto film kończy się piosenką U2... ponieważ najwyraźniej są jedynym irlandzkim zespołem.
3) Rok przestępny

Oooooooh zaczynamy, już czuję szok i złość z powodu tego wyboru. Nie jestem w stanie zliczyć osób, które przeprowadziły się do Irlandii i powiedziały mi, że "Leap Year" to jeden z ich ulubionych filmów. Przykro mi, ale to w najlepszym wypadku nudny film, a w najgorszym po prostu zły. Jeśli ci się spodobał, to super, zakończ czytanie tutaj i do zobaczenia następnym razem.
Dla wszystkich innych, kontynuujmy. Na początek krótko wspomnijmy, że wszyscy zaangażowani aktorzy powiedzieli, że film im się nie podoba. Zwłaszcza Mattew Goode (który początkowo powiedział, że chce pracować z reżyserem) powiedział, że zgodził się na to tylko dlatego, że mógł pojechać do swojego domu w Londynie, kiedy nie pracował. Niech to przez chwilę dotrze do wszystkich.
Prezentacja Irlandii jest po prostu... okropna. Według tego filmu jesteśmy narodem, w którym wszystkie drogi są zrobione z ziemi, wszyscy mają obsesję na punkcie pierścieni Claddagh, wszyscy znają się w lokalnym pubie, a do każdego miasta można łatwo dojść pieszo (mam na myśli, że jesteśmy małym krajem, ale nie można przejść z jednej strony na drugą w kilka godzin).
Całkowicie pomijam tutaj fabułę, ponieważ jest taka nijaka. Kobieta podróżuje do Irlandii, aby oświadczyć się swojemu chłopakowi w roku przestępnym, ale nawiązuje przyjaźń z miejscowym, która może, ale nie musi, przerodzić się w coś innego. To film romantyczny. Widzieliśmy to już setki razy. "Irlandzkość" może być wystarczająca, aby zainteresować ludzi w innych krajach, ale dla nas jest całkowicie zacofana. Poza tym odtwórca głównej roli (Matthew Goode) jest Anglikiem... nie mogli znaleźć irlandzkiego aktora?
Możesz znaleźć "Najlepsze i najgorsze z Irlandii na ekranie... część pierwsza tutaj.