เคยสงสัยเกี่ยวกับสัญลักษณ์ของพิณในไอร์แลนด์บ้างไหม? ลองค้นหาคำตอบว่าทำไมเครื่องดนตรีที่แปลกตานี้จึงมีอิทธิพลอย่างมากในวัฒนธรรมไอริช
แม้จะมีต้นกำเนิดมาจากสุเมเรียนในตะวันออกกลางโบราณ (ประมาณ 3,500 ปีก่อนคริสตกาล) แต่พิณก็ยังคงพบเห็นได้ทั่วไปบนเกาะมรกต และกลายเป็นสัญลักษณ์แห่งความเป็นไอริชไปทั่วโลก ดนตรีของเครื่องดนตรีเคลต์ดั้งเดิมชนิดนี้เป็นส่วนหนึ่งของนิทานพื้นบ้านไอริชมายาวนาน และยังคงเป็นสัญลักษณ์มาเกือบ 1,000 ปี ปัจจุบันพิณถูกใช้บนเหรียญยูโร หนังสือเดินทาง และตราประทับประธานาธิบดีของไอร์แลนด์ นอกจากนี้ยังพบพิณปรากฏอยู่บนโลโก้ของบริษัทไอริชชื่อดังหลายแห่ง เช่น กินเนสส์ และไรอันแอร์
ว่ากันว่าความเกี่ยวข้องกับไอร์แลนด์มีมาตั้งแต่สมัยไบรอัน โบรู กษัตริย์องค์สุดท้ายของไอร์แลนด์ (สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1014 ในยุทธการที่คลอนทาร์ฟ) ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นนักเล่นพิณที่เชี่ยวชาญ มีหลักฐานเพิ่มเติมที่บ่งชี้ว่าพิณเป็นเครื่องดนตรีในยุคนั้น ตามบันทึกที่หลงเหลืออยู่ในศตวรรษที่ 12 ระบุว่าพิณเซลติกเป็นเครื่องดนตรีชนิดเดียวที่ใช้เล่นในช่วงสงครามครูเสด พระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงเลือกพิณเป็นสัญลักษณ์บนเหรียญกษาปณ์ไอร์แลนด์ เมื่อพระองค์สถาปนาพระองค์เป็นกษัตริย์แห่งแผ่นดินในปี ค.ศ. 1531
อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลานี้ของประวัติศาสตร์ไอร์แลนด์ ประเพณีของชาวเคลต์กำลังสูญเสียอิทธิพลจากอังกฤษ และพิณก็กลายเป็นสัญลักษณ์ของการต่อต้านราชบัลลังก์อังกฤษ ด้วยเหตุนี้ พิณจึงถูกห้ามใช้ในช่วงปลายยุคกลาง และประเพณีดนตรีของชาวเคลต์ก็เริ่มเลือนหายไป
แม้อิทธิพลของอังกฤษจะครอบงำอยู่ แต่กลุ่มนักเล่นพิณพื้นบ้านกลุ่มหนึ่งได้พบกันที่เบลฟาสต์ในปี ค.ศ. 1792 ในงานเทศกาลพิณ ซึ่งจัดโดยเอ็ดเวิร์ด บันติง นักดนตรีและนักสะสมดนตรีพื้นบ้าน บันติงได้บันทึกเพลงที่พวกเขาเล่นและบันทึกคำศัพท์ของนักเล่นพิณไว้ นี่เป็นการบันทึกดนตรีพิณเกลิกดั้งเดิมเป็นลายลักษณ์อักษรครั้งแรก บันทึกนี้ยังคงอยู่ และปัจจุบันทำให้เราสามารถเข้าถึงเพลงเซลติกดั้งเดิม ซึ่งมิฉะนั้นแล้วคงสูญหายไปตลอดกาล
เนื่องจากเป็นสัญลักษณ์ของชาวไอริช พิณจึงเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก อาจเป็นเพราะรูปลักษณ์ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวบนโลโก้ของกินเนสส์ พิณเป็นสัญลักษณ์ประจำเครื่องดื่มมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1862 ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ถูกนำมาใช้บนฉลากขวดเบียร์ดำ พิณยังได้รับเลือกให้เป็นสัญลักษณ์ของรัฐบาลเสรีรัฐไอร์แลนด์ เนื่องจากมีชื่อเสียงในฐานะสัญลักษณ์ของการกบฏของชาวไอริช แต่เนื่องจากกินเนสส์ได้จดทะเบียนพิณเป็นเครื่องหมายการค้าในปี ค.ศ. 1876 รัฐบาลเสรีรัฐไอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1922 จึงต้องกลับด้านพิณเพื่อให้สัญลักษณ์ที่เลือกแตกต่างจากโลโก้ของโรงเบียร์ นี่คือเหตุผลที่พิณที่พบในเอกสารราชการจึงหันไปทางซ้าย ซึ่งตรงกันข้ามกับพิณกินเนสส์ที่หันไปทางขวา
ปัจจุบันบางครั้งเราอาจเห็นนักเล่นพิณเล่นดนตรีเปิดหมวกอยู่ตามท้องถนนในดับลิน การเล่นอันไพเราะของพวกเขาดูราวกับไร้ซึ่งความพยายาม และราวกับไม่สำคัญ พวกเขาดูตัวเล็กเมื่อเทียบกับเครื่องดนตรี พวกเขาโดดเด่นด้วยเสียงอันไพเราะเหนือกาลเวลา และบางครั้งเราก็อดไม่ได้ที่จะหยุดมองและเฝ้ามองนักเล่นพิณที่เติมเต็มความหวนคิดถึงความเป็นไอริชบนท้องถนน